| تبليغات | X |
|
love |
||
|
shekastast in del dar tangnaye zaman sar por ast in del az in hame gham dar jahan nobat ma hame khahad resid nobe be bar bod nobeye ma resid del beshekast ta nobe raayat shad hagh be ghaghdar rasad ta edalat shavad nobate ma o shoma nadarad in hame tarofo emtena nadarad khod mazhake bin chon man sirabam az mazhake kardan bod ke be shekast gereftaram az asman khon mibarad bar peikarhaye bijan az dor dastha miayad sedaye fereidone iran ki konad azad iran az band zahhak ki kanad in kohe setam joz farhade hakkak hame maste khodo in hame jamand engar hame donbale fereidono kaveye bibakan engar ab dar sabo mando kasi an ra nayaft hame anche mikhahim bodo kasi khod ra nayaft mellati gerd amadim az aghelano asheghan dar rah yaftan chareyi braye irane pakeman sodi nayaft hame bar yek nazar khod ra keshidan bekenaro raftan az nazar hal kist ke zal peida konad rastami az khan bidar konad simorghi shavad parvaz konad asheghan ra hame sohrab konad ma hame nayamade khasteyim zakhm khordeye in hame deshneyim mara che kas ham rah shavad dar masir khonab dam saz shavad hamera pendar dar yek nazar hame mordeyim hastim bi khabar dandanha besyar hastan dar jame ma vaght ast peida shavad doshmanan az dost ma bar khiz ma hame mast sharabim barkhiz ma hame dar konje otaghim faryad konad in loh ra tarak alod hoshyar konad pak mard khab alod
baman bekhan az sare azadi ba man beman ta sahare azadi درد دلی تازه کرد دوستی به اشاره
که نگذارند که کویر ببارد به یک اشاره
که شود باران اندر کویرم که شود خونین این ضمیرم
آه ستارگان بی ریا شما ببارید خطی شوید و شما بخوانید
بخوانید از آسمانی آبی نه از جویی پر سر از سرخ آبی
این سرخ آب سبز مردان بود این سرخ آب تک سواران بود
سوارانی از وادیه میهن پرستی شهیدانی از دیار روشن سرشتی باور دارم آنچه دیگران باور ندارند
می خواهم آنچه دیگزان نمی خواهند سلام امشب اولین باران به دل کویر زد.دلم تنگ شده بود برای بوی نم... ساده بگم باران روح تازگیست سر آغاز خوبی برای دل دادگیست بسی چند زمان دلم به دنبالش بود اینک پایان این همه دل داریش بود که ببارد بر این همه ظلم بی امان بوی سوختن برگها می آید ای امان سبز بودیم آتش ما را به خاکستر داده دلمها از آتش گفته است باران جوابمان بده آخر به چه دادگاهی می توان پناه برد تا کی می توان این همه غم را خورد که به هر جا برویم ما را به چشم هیزم می بینند که به هر کوی می رویم ما را همی شکار می بینند تا می آییم سخن بگوییم می گویند اختشاش کرده اید تا می خواهیم از بیدادیها گریه سر دهیم ما را زن بینند |
||
